Αρχείο

Tag Archives: throgos

Έχω ένα φίλο που τα κλαδιά του πυκνώνουν. Όπως όλοι μας, ετοιμάζεται να στολίσει χριστουγεννιάτικο δέντρο στην κουζίνα του, εκεί δίπλα στη φωτιά με την εσπρεσσιέρα που ψήνει καφέ στα μουλωχτά κι όταν ανοίγει μυρίζει ως εδώ. Κι είναι πολύ μακρυά εδώ. Εδώ έχει ζεστό νερό, και φτερά, και κάστρα. Εκεί όχι. Εκεί έχει μεγάλα μπαλκόνια, και ζέστη, και συνθήματα σε χιλιοβαμμένους τοίχους. Μου αρέσουν οι τοίχοι. Να τους αγγίζω. Να τους φιλάω. Να τους ζωγραφίζω. Να γράφω κι εγώ πάνω τους. Να τους ρίχνω. Προπαντός να τους ρίχνω.

Τι λέγαμε; Α ναι, έχω ένα φίλο που τα κλαδιά του πυκνώνουν και θα στολίσει χριστουγεννιάτικο δέντρο με γράμματα και κλειδιά του ντο κρεμμασμένα ίσια κι ανάποδα. Ίσια κι ανάποδα, γιατί όταν πιάνει ομίχλη γύρω του της δίνει πολλά σχήματα. Όταν βρέχει στάζει στο χώμα. Όταν έχει ήλιο φοράει παράξενα καπέλα. Όταν ρίχνει χαλάζι θυμάται κάτι αδιόρατο, κι όταν χιονίζει φτιάχνει καινούριες λέξεις που καμμιά φορά τις έχω δει στον ύπνο μου.