Η πραγματικόπιττα και άλλες φανταστικές ιστορίες

Μια νύχτα που νύχταζε* πάρα πολύ, λίγο πριν κοιμηθεί ή λίγο αφού την είχε πάρει ο ύπνος (αυτή η γραμμή εξ άλλου είναι λεπτή και ρευστή, σαν κλωστή από μέλι), ευχήθηκε να καταγράφονται τα όνειρά της από μόνα τους, κάθε νύχτα.

Το άλλο πρωί καθώς έστρωνε το κρεββάτι της (ήταν απ’ αυτές τις μέρες που από το πρωί φωνάζουν, προμηνύουν και προοικονομούν λειτουργικότη) βρήκε κάτω απ’ το μαξιλάρι της ένα τετράδιο που δεν είχε ποτέ ξαναδεί. Ήταν μια παραλλαγή του σχολικού μπλε τετραδίου: καφέ, εξ ολοκλήρου χάρτινο (με αυτοκόλλητη ετικέττα και εξώφυλλο από χαρτί σε αντίθεση με το πλαστικό μπλε), ούτε ολοκαίνουριο αλλά ούτε και πάρα πολύ ταλαιπωρημένο.

Το άνοιξε φυσικά. Οι πρώτες τρεις σελίδες ήταν πυκνογραμμένες και οι υπόλοιπες κενές. «Ο Τζος Γουήντον είχε βγάλει μια νέα σειρά», άρχιζε. Συνέχιζε με την περιγραφή του πρώτου επεισοδίου που ήταν πραγματικά σαν Γουήντον (με μια μικρή δόση Λυντς, ίσως). Ήταν η σειρά του Ζάντερ. «Η ασυνήθιστη ζωή ενός συνηθισμένου ανθρώπου». Στο πρώτο επεισόδιο τον απήγαγε μια συμμορία με αερόστατα γιατί ήξερε πολλά για το μεταφυσικό και μιας και δεν είχε ο ίδιος υπερφυσικές δυνάμεις ήταν εύκολος στόχος. Η συμμορία έβαφε τα αερόστατά της με ένα ειδικό μωβ χρώμα, μια ειδική μπογιά για υφάσματα, που τα έκανε αόρατα αλλά ταυτόχρονα παρέμεναν μωβ.

Λεγόντουσαν «Οι Πειρατές των Σχετικά Χαμηλών Στρωμάτων της Ατμόσφαιρας, Δηλαδή Κυρίως της Τροπόσφαιρας» ή και «ΟΠΣΧΣΑΔΚΤ». Ως αναμενόμενο, φορούσαν ρούχα εποχής με ένα στήμπανκ τουήστ και αφθονία χρωμάτων (για να καμουφλάρονται ανάμεσα στα ξένα ή εχθρικά αερόστατα ‒ μιας και τα αερόστατα όπως όλοι ξέρουν είναι πάντα χρωματιστά).

Δεν ήθελαν να κάνουν κακό στο Ζάντερ ‒ αλλά δεν νομίζω να σκοτιζόντουσαν** άμα του συνέβαινε κάτι κακό παρεμπιπτόντως˙ ήθελαν απλά να μάθουν ό,τι ήξερε για τη μαγεία γιατί έκαναν συλλογή από μαγικές γνώσεις. Ένα απ’ τα όνειρά τους ήταν να ελέγχουν τον καιρό ‒ να παρκάρουν τ’ αερόστατά τους πάνω από μια πόλη και να εξαπολύουν πάνω της ηλεκτρικές θύελλες, χρωματιστούς ήλιους, βροχή από ουράνια τόξα και χαλάζι από ηλιοτρόπια. Θα μπορούσαν τέλος πάντων να του είχαν συμβεί και πολύ χειρότερα. Ή μάλλον, του είχαν συμβεί ήδη πολύ χειρότερα, πολλές φορές (τόσα χρόνια στη Μπάφφυ), και φαινόταν να το διασκεδάζει.

Κάποια στιγμή αποκαλύπτονταν*** πως απλά ονειρευόταν περιπέτειες γιατί τελευταία η ζωή του παραήταν συνηθισμένη, ακόμα και για έναν συνηθισμένο άνθρωπο ‒ εξ άλλου οι συνηθισμένοι άνθρωποι βαριούνται τις συνηθισμένες ζωές τους κατά κόρον. Το τέλος δεν ήταν πολύ ξεκάθαρο. Υπήρχε ένα πρόβλημα σχετικά με την πραγματικότητα: ξεγλιστρούσε συνέχεια (αυτό το πρόβλημα βέβαια είναι γενικευμένο, γι αυτό και κάποιοι έχουν αποφασίσει να την μετονομάσουν σε πραγματικόπιττα, πράγμα που ηχεί σωστό παρ’ όλο που οι πίττες δεν παρουσιάζουν συχνά τέτοια συμπτώματα αστάθειας). Όταν η σειρά του Γουήντον ήταν αληθινή, δεν ήταν τίποτε άλλο αληθινό. Όταν ο Ζάντερ ήταν αληθινός, δεν ήταν ούτε η σειρά ούτε οι πειρατές αληθινοί. Όταν οι πειρατές ήταν αληθινοί ήταν αληθινός ο Ζάντερ, αλλά όχι η σειρά, κ.ο.κ. Αυτή η ακολουθία σκέψεων την έκανε να νοιώθει άβολα για προφανείς λόγους ‒ και φυσικά το ερώτημα του τι ήταν αυτό το τετράδιο και τι δουλειά είχε κάτω απ’ το μαξιλάρι της παρέμενε.

Με αμείωτη λοιπόν περιέργεια, αφού ξαναδιάβασε μια φορά το κείμενο και έδιωξε μακρυά και αυθαίρετα τις αμφιβολίες για τη δική της ύπαρξη, τύλιξε το τετράδιο στο σεντόνι και την κουβέρτα και το έβαλε στη ντουλάπα μαζί με το μαξιλάρι (μια από τις συμβάσεις του μικρού της δωματίου ήταν πως το κρεββάτι όταν δεν τελούσε χρέη κρεββατιού συστηνόταν ως καναπές), σήκωσε το δικό της τετράδιο από το πάτωμα, έριξε μια ματιά στις τρεις σελίδες που είχε γράψει πριν κοιμηθεί (τέλειωναν με την επιθυμία να καταγράφονται τα όνειρά τους από μόνα τους κάθε νύχτα) γιατί δεν είχε καταφέρει να γράψει το πρωί της προηγούμενης μέρας, έκανε καφέ και πρωινό, αποφάσισε ν’ ακούσει το Σαμποτάζ, γύρισε σελίδα κι άρχισε να γράφει τις τρεις πρωινές σελίδες της ημέρας.

*τέτοια τάυποουζ δεν είναι για να διορθώνονται
**η νέα ελληνική γλώσσα είναι ένα ανέκδοτο
*** idem

Advertisements
1 comment
  1. ναι, ναι ναι!!! μορνιγκ πεητζες ρουλζ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: