Αρχείο

Monthly Archives: Ιουνίου 2007

Κάτω στο δρόμο βρίσκει κανείς πολλά πράμματα. Βόμβες, ολόδροσα κυπελλάκια από παγωτό, μασημένες τσίχλες, χτυπημένα ή και αχτύπητα εισητήρια, νομίσματα, χαρτονομίσματα, νερά από τα αιρκοντίσιον και καμμιά φορά και τη μυστηριώδη αλληλογραφία του γείτονα. Ή κάποιου, τέλος πάντων. Παρακαλούνται οι αλληλογράφοι να επικοινωνήσουν με την Αγία Κοάλα και το ευλόγιόν της πάραυτα, μιας και είναι εμφανές μέσα από την αλληλογραφία τους πως είναι αναγνώστες της, για να παραλάβουν την αλληλογραφία τους στη χάρτινη μορφή της, κάπως. Όλο και κάποιος τρόπος θα βρεθεί.

Η ευρεθείσα αλληλογραφία:

Πού είσαι; Ε;

Πώς πάει το γράφειν;
Εμένα άριστα. Επτά μέρες, δεκατέσσερη ποίηση.
Έλαβα το δέμα σου.
Έκστασις!
Θέλω να σου στείλω κιεγώ ΤΩΡΑ.
Ναι, ναι, ΝΑΙ.
Επίσης, εθεάθη άγαλμα του επιφανούς ποιητού Γιάννη Γ. Ρίκου στην Τουλώνη της Γαλλίας.
Το έμαθα από το blog της Αγίας Κοάλα.

Με φροντίδα και προδέρμ,

η πρώτη σου σοκολάτα, και παντοτινή.

~

Χαίρετε,
ποιήματα βαίνουν καλώς
βέβαια το χθεσινό ξέχασε να γραφεί
ίσως και το προχθεσινό
αλλά θα αναπληρωθούν δεόντως
ίσως και υπερ-το-δεόντως.
Αν στείλεις δέμα θα το λάβω μάλλον μετά τις 5 του Ιουλίου του Καίσαρος
διότι
απλά δεν προλαμβάνεις να το στείλεις και να έρθει
καθώς
Παρασκευή αποχωρώ.
Θα τα πούμε
φέρε και το πούμα σου
και μην ξεχάσεις το πώμα.
Το πώμα.

Με αγάπη,
η ογκοχρέωσή σου.

~

Αχ,

θέλω κιεγώ να αποχωρώ στη Σέριφο μαζί σας.
Δεν εννοώ βέβαια πως η Σέριφος είναι ένα μεγάλο αποχωρητήριο,
αλλά καταλαβαίνεις.
Ο σουρρεαλισμός επιτέθηκε στα ποιήματά μου
και τους άρεσε.
Με το πώμα έχω βουλώσει την τρύπα του όμποε, για να μην ξεχάσω κανένα τους.

Έχω μια αίσθηση πως κάποτε θα γίνουμε διάπυροι για τη [γρ]απτή τε και ηλεκτρονική αλληλογραφία μας. Ίσως να φταίει που με γαργαλάει στη μύτη σαν φτάρνισμα, και μετά φταρνίζομαι, δεν γίνεται δηλαδή εκείνο το ενοχλητικό πράμμα πουσουσταματάει το φτέρνισμα και νοιώθεις μια ήττα.

Ήτταν ένα μικ-ρο καράβι.

Με νοσταλγία,

Καιτούλα.

~

 

Αγαπητή Καιτούλα Μου,

Η Σέριφος περιμένει με τις ανοιχτές αγκάλες τις
και την επαύριο θα φύγομεν
και
πρέπει να κάνουμε ψώνια
και
πεινάω αρκετά
[καθώς, χθες πήγαμε και ήπηαμε ούζα]
[βέβαια φάγαμε και κάτι, αλλά δε δούλεψε]
και
πρέπει να πάω στο σχολείο τελευταία μέρα ως μαθητής να παραλάβω το απολυτήριον και τα τοιαύτα
και
πρέπει οπωσδήποτε να φάω κάτι (καθώς ως προείπα, πεινάω αρκετά)
και
οπωσδήποτε
η ζέστη έξω είναι αφόρητος
αλλά λιγότερο αφόρητος απ’ ότι χθες
και σίγουρα λιγότερο αφόρητος απ’ ότι προχθές.
Αυτά τα λίγα.

Με πέος,
Σαράντης.

Αηδίες. Οι καλλιτέχνες δεν αναγνωρίζονται εν ζωή, λέει. Ιδού. Εθεάθη άγαλμα του επιφανούς νέου Έλληνα ποιητή Γιάννη Γ. Ρίκου στην Τουλώνη της Γαλλίας. Οι Γάλλοι ξέρουν από καλό λάδι. Όχι παίζουμε.

Γιάννης Γ. Ρίκος, επιφανής ν�ος Έλληνας ποιητής

Γιάννης Γ. Ρίκος

Πράμματα που έμαθα κατά την παραμονή μου εντός του κρίνου, εντός, μέσα, εκεί, εκειμέσα:

– Το όμποε

– Το αιρκοντίσιον είναι φίλος μας

– Ο Gesualdo είναι ακόμα καλύτερος φίλος μας

– Η Λάουρα είναι νεκρή

– Καμμιά φορά τα σκουπίδια είναι ένα μέρος θελκτικόν

– O Χάρης Σ. Θρώγκος υπήρξε για λίγο η Cicciolina

– Ο Rachmaninov καταπολεμά τον ανοιωθισμό αλλά έχει ως παρενέργεια τη μαλάκυνση

– Μας αρέσει το σύρσιμο και το πάρσιμο

– Υπάρχει κάποιος που θα πηδούσε τον Παντελή Θαλασσινό

– Ο Dumbo είναι σαικσουαλικό φετίχ δύο εκ των τριών

– Το ίδιο και ο Jesus

Ο Ιησούς των Εξαρχείων

– Το όμποε

– Το Καπέλο είναι ισχυρό

Jesus is the key to our hearts

– Το MCing είναι κάτι που συμβαίνει καμμιά φορά όταν κάνεις πικ-νικ

– Το ανομικό περιβάλλον είναι μέσα στο μάτι του παρατηρητή, σαν τσίμπλα

– Τα μπισκόττα κανέλλας είναι πιο εθιστικά από τη νικοτίνη, αλλά όχι από τη Ζελατίνη

– Οι χελώνες κάθονται η μια πάνω στην άλλη

Οι χελώνες

– Το μέχρι τέλους είναι δύσκολο

Το μουνί το λένε Γιώτα και τον πούτσο Παναγιώτα

– Κι όποιον θέλεις σύρε ρώτα, το κεφάλι μπαίνει πρώτα

– Και τ’ αρχίδια κλείν’ την πόρτα

– Η πολλή μοντέρνα τέχνη προκαλεί πονοκέφαλο

– Ο φαλλός είναι πανίσχυρος, και δεν είναι αυτό που νομίζετε

– Εγώ την Καιτούλα την αγάπαγα

– Το όμποε

– Το όμποε

ΤΟ ΟΜΠΟΕ

Το ρωσικό άτομο αυξάνεται το πέος στο βραχίονά του

– Δεν είμαστε καρύδια, αλλά ενδιαφερόμαστε πολύ

57 ευρώ ακάποτη

– Πρέπει κούτσουρο μέσα για να ταχυδρομήσει ένα σχόλιο

– Καλή υγεία, κακή υγεία, διατροφή, τεχνολογία, συσκευές και εργαλείο.

– Μοτέρ, μειωτήρες, καδένες, γρανάζια, κόπλερ.

– Και προπαντός, το όμποε

ΦιλάκιαμεαγάπηΤούλα.

Σκεφτόμουν για το ότι ανήκω σε πολλά αρχέτυπα [όλα; σε αυτό το ευλόγιον επιτρέπεται ο ψωνισμός της Αγίας Κοάλα και Των Άλλων] και αυτό οδηγεί σε έναν χαμαιλεοντισμό και σε μια έλλειψη συγκεκριμένης εικόνας, και στο να μην μπορούν Οι Άλλοι να με κατατάξουν ώστε να, να, να, ξέρετε τι, ή μάλλον πώς, όχι τι, πώς, δηλαδή ξέρετε, τέλος πάντων, και στο ότι θα μπορούσα να παίξω άπειρους χαρακτήρες σε RPG, και να ανοίξω άπειρα ευλόγια [σοβαρά, ασόβαρα, ντανταϊστικά, απλώς αστεία, ημερολογιακά, παιδικά, βαρετά, ρομαντικά, ψευδοκυνικά (θα σας εξηγήσω κάποτε τη διαφορά, το πότε μπαίνει το ψευδό-), ποιητικά, ό,τινάναι, geekικα, γλωσσολάγνα, καιτέτοια]. Τα σκεφτόμουν όλα αυτά, και μετά άνοιξα τον [εξαίσιο] Borges σε μια τυχαία σελίδα, και βρήκα ένα εξαίσιο [εξαισιότατο] διήγημα που τελειώνει ως εξής:

Η ιστορία προσθέτει πως, πριν ή μετά το θάνατό του, βρέθηκε μπροστά στον Θεό και του είπε: «Εγώ, που τόσοι άνθρωποι υπήρξα επί ματαίω, θέλω να είμαι ένας και εγώ». Η φωνή του Θεού του απάντησε μέσα από έναν ανεμοστρόβιλο: «Ούτε κι εγώ είμαι· εγώ ονειρεύτηκα τον κόσμο όπως εσύ, καλέ μου Σαίξπηρ, ονειρεύτηκες το έργο σου, και μέσα στις μορφές του ονείρου μου είσαι κι εσύ που, όπως εγώ, είσαι πολλοί και κανένας«.

[La historia agrega que, antes o después de morir, se supo frente a Dios y le dijo: «Yo, que tantos hombres he sido en vano, quiero ser uno y yo». La voz de Dios le contestó desde un torbellino: «Yo tampoco soy; yo soñé el mundo como tú soñaste tu obra, mi Shakespeare, y entre las formas de mi sueño estabas tú, que como yo eres muchos y nadie».]

Είναι, καθώς φαίνεται, η μέρα του relevance. Fortune cookies* και Borges. Έβαλα τη φράση στα πρώτα εισαγωγικά στο εμεσέν μου. Στα ισπανικά [είναι καλύτερη].

Λοιιιπόν. Άνεμος στη βράκα κι αέρας στα πανιά του νέου ευλογίου. Σας υπόσχομαι posts με πολύ περισσότερη και πολύ λιγότερη συνοχή, στο μέλλον.

~

*Του Ορφέως: «Your friends will be right about her.» /Της Αταλάντης: «Time to update your relationship status.»